Reisverslag

Eefke, 9 juli 2010
Suriname , Paramaribo 29°

Einde in zicht

Dag lieve zonnestraaltjes.

De laatste twee weken zijn voorbij gevlogen! Maar het waren twee fantastische laatste weken, waarin ik alles nog heb kunnen doen wat ik wilde doen. Met Jessica ben ik op een gegeven moment een planning aan maken, omdat we ander geen tijd genoeg hadden. We hebben alle restaurantjes gezien die we wilden zien, naar de film geweest, op trip geweest, wezen zwemmen, bij de schoonheidsspecialist geweest, goed wezen stappen, nog maar een keer naar de slipperwalhalla van hier geweest ( en hem bijna zo goed als leeg gekocht ), de stad in geweest, terrasjes bezocht, de voetbal wedstrijd gekeken etc.
Kortom een prachtige afsluiting van een prachtige tijd!

Ik zal alles eens even wat verder toelichten. Het stappen was meesterlijk geniaal. We zijn met zijn allen naar de homobar (mistique)geweest en daar was het me toch feest! Het was echt heerlijk om te weten dat je met iedereen kon kletsen, dansen en ouwehoeren zonder dat ze wat van je willen, zo was het Surinaamse dansen ( schuren ) dus ook lekker te vermijden. Het was een fantastische avond met bijzondere onthullingen. Ik mag alleen geen namen noemen dus dat doe ik dan ook maar niet. De foto’s zijn erg gezellig, maar door bijzondere acties lang niet allemaal toonbaar In Nederland zal ik ze jullie wel showen hoor maar ik mocht ze hier niet plaatsen.
Om 7 uur ’s ochtends toen het al lang licht was geworden, kwam ik thuis. Kortom een fijne laatste stapavond gehad.

De trip naar Menemi was relaxed afgezien van de reis. Dat was uren hobbelen in de bus op en krakkemikkig stoeltje, maar daarna wel relaxed op de boot. Van het hobbelen op het stoeltje heb ik echt 3 dagen een beurse kon gehad ( voormijn gevoel doen). Na deze reis kwamen we aan op het prachtige Menemi, een echt paradijsje! Waar we goed konden chillen, boekjes lezen, bij slapen, muziek luisteren, spelletjes spelen en baka bana’s eten. Jummiej! Het bijslapen was vooral overdag, omdat ik ’s nachts geen oog dicht deed. Ik had dan wel een klamboe, maar die zat vol met gaten, waardoor er behoorlijk want ongewenst gezelschap bij in mijn bedje kwam. Daarnaast was het ook nog eens zo dat er in de nok van ons huisje ratten of muizen zaten die vanaf daar heerlijk naar beneden poepten en piesten, waardoor alles echt een uur in de wind stonk. Na 2 nachtjes was ik dit echt zat en ben ik in de hangmat gaan slapen, want ik mocht niet in een ander huisje slapen van die pipo ( hij had zijn geld al binnen ). Maar gelukkig hebben Jessica en ik heerlijk geslapen in de hangmat. We zijn naar een dorpje geweest om de voetbal wedstrijd Nederland - Brazilië te kijken. Zelf in het binnenland leeft het WK enorm. De voetbal was fantastisch ( nou ja ik vond de wedstrijd niet spectaculair ) maar het was leuk dat bijna iedereen voor Brazilië was en wij als 3 Nederland met een paar Surinamers Nederland zaten aan te moedigen. De Brazilië fans liepen de laatste minuten chagrijnig de tent uit en gingen weg hihi.
Verder heb ik daar nog naar een dopje geweest, alles moet per boot, omdat de dorpjes allemaal aan het water liggen en je er anders niet kunt komen. Een maal aangekomen keek ik mijn ogen uit: het leek wel Afrika. Waarop een ander meisje dat mee was en al in Zuid-Afrika geweest was antwoordde: dit is veel erger dan wat ik in Afrika gezien heb hoor?! Nu kan ik natuurlijk niet weten hoe het er in Afrika uit ziet en aan toe gaat, maar dat wat ik hier allemaal zag was precies het beeld dat ik in mijn hoofd had gevormd over Afrika. De krakkemikkige ‘huisjes’, de kinderen die naakt rondlopen of heel hard aan het werk zijn en de Nederlandse taal niet spreken, mensen met enorme ontstekingen die eigenlijk allang behandeld zouden moeten worden maar dat niet zijn. Wat ik ook wel heel bizar vond is dat je mensen met het aller oudste materiaal ziet werken dat je je maar kunt voorstellen en dan hebben ze een MP3 speler in hun oren. Hoe tegenstrijdig! Tot slot mijn aller grootste vraagteken en dan is over de insect die daar waarschijnlijk moet plaatsvinden. Er zijn 1000 mensen die in het dorpje wonen en maar 10 families……….
Het eind van de trip was ook weer erg bizar. Volgens mij was de beheerder van het prachtige Menemi zo eerlijk en trouw nog niet. Er waren van allerlei spullen verdwenen tot ik zei ik ga niet eerder met die boot mee terug dan dat die spullen terug zijn en huppa meneer sprong van de boot en had alles binnen een halve minuut spontaan terug gevonden.
Gelukkig was de terugreis erg gezellig en had ik een fijne stoel. Jessica en ik hebben ons heerlijk uitgeleefd op kinderen voor kinderen. Uh tja als jullie dachten dat ik ooit volwassen word dan hebben jullie het mis hoor.

Verder ben ik hier nog naar de film geweest van de Sex and the city, zoals we hier zeiden een te lange film, met te weinig verhaal, maar met veel mooie kleding. De films worden hier niet ondertitelt, maar gelukkig was de film van dusdanig niveau dat het gemakkelijk te volgen was. Het is best bizar om te zien hoe immens groot en luxe de bioscoop was. In eerste instantie gooide ik mijzelf neer in stoel om te testen hoe lekker die zat, maar gilde vervolgens de bioscoop bij elkaar, omdat ik dacht dat ik met stoel en al achterover viel. Maar het waren dus gewoon heerlijk stoelen die meteen in lig/hang stand gaan op het moment dat er dikke billen in de stoel plaats nemen.

Ook heb ik afscheid genomen op mijn stage. Het was echt een geweldige laatste week. De kinderen waren zo lief, hard werkend, en ongelooflijk gezellig dat ik ze beloond heb en we elke dag wel twee keer een leuk spel gespeeld hebben of dat ik een lang verhaal heb voorgelezen. De kinderen hadden de grootste lol die week en ik ook. Hoe fijn; of ze waren hard aan het werk of ik was met ze aan het spelen en geinen. Wat wil een mens nog meer ….
Mijn laatste dag was echt top, eerst nog even gewerkt, maar daarna veel spelletjes gespeeld, voor gelezen, gesnoept en ze hebben me nog verwend met cadeautjes. Uiteindelijk kwamen ze met zijn allen op mij afgestormd om me te knuffelen……lief toch!
Mijn assessment is gemaild en dan krijg ik dus (hopelijk) te horen of ik in augustus op mag voor mijn eindgesprek. Ik mag hopen van wel, want ik wil echt zo onwijs graag aan het werk. Op naar mijn droombaan wiehoej!

Momenteel is mijn echte laatste dagje hier aangebroken het is nu 17.00 uur, mijn koffer is gepakt ( en alles past erinzuslief zelfs zonder jou gelukt oké ik heb vals gespeeld ik heb al 8 kg gepost van de week ), de boodschapjes voor de afscheids bbq zijn gedaan en ik zit mijn laatste verhaal vanuit Suriname te typen. Voor mijn doen is het verhaal erg kort en ik ben dan ook vast een heleboel leuke dingen vergeten te vertellen, maar het belangrijkste is: Ik heb genoten van mijn onwijs gave tijd in Suriname, ik heb veel leuke mensen leren kennen, veel van het land geleerd en gezien, een onwijs mooi stage periode gehad en alles gedaan wat ik maar wilde doen.

Jullie allemaal bedankt voor jullie leuk en lieve berichtjes, e-mails, smsjes, kaartjes en belletjes etc. Het is fijn om te merken dat jullie zo geïnteresseerd zijn en ook contact zoeken terwijl ik zo ver weg ben!

Morgen(gisteren was er geen internet dus ondertussen moet hier vandaag staan) stap ik hopelijk om 22.00 uur het vliegtuig in en om 12.00 uur Nederlandse tijd hoop ik veilig geland te zijn op Schiphol. Ik moet tussen 17.00 uur en 19.00 uur inchecken en word om 17.30 uur hier opgehaald terwijl het dik een uur later is en dat terwijl de vrijdag spits ook nog eens altijd vroeger is. Ik mocht me niet druk maken van Laura ( stagebureau ) maar dat doe ik een heel klein beetje wel, want als je na 19.00 uur binnenkomt mag je dus echt niet meer met de vlucht mee:S. Dus laten we maar het beste hopen, want het komt vast allemaal goed.

En weetje wat het mooiste van alles is: Zondag kan ik in Nederland de finale kijken wiehoeej!!!! Zijn jullie ook allemaal in de stad te vinden, dan zie ik jullie daar tijdens een ongelooflijk mooi spektakel! Als jullie me zoeken ik heb een oranje shirtje aan:-P!

Heel veel liefs en tot snel.

Dikke kus en knuffel voor de laatste keer uit Suriname!

Voor foto’s kun je kijken op:
http://www.travelmessage.nl/eefke-in-suriname/

ps: als ik in Nederland ben en je wilt me spreken dan zul je me moeten bellen, want ik heb nog geen abbonement. Kan dus wel gebeld worden, maar nog niet bellen en smsen, omdat ik dan een torenhoge telefoonrekening krijg.

Verras Eefke in Suriname met een belletje via HalloBuitenland.nl

Reageren op bovenstaand reisverslag

Reacties op bovenstaand reisverslag